Wonderbaarlijke Heiligen

 

 

Op deze pagina staan wonderbaarlijke heiligen.

Bijzondere verhalen over b.v. meisjes die uitgehuwelijkt werden door hun vaders maar een diepe wens hadden om in te treden in een klooster, de een vermomde zich als een monnik en trok in een mannenklooster. Ze werd ontmaskerd door een handtastelijke Vader Abt. Een ander meisje bad tot God om een baard en kreeg die ook onmiddellijk, ze werd hiervoor wel door haar vader gekruisigd. Een vrouw verkleedde zich als monnik, na gebed kreeg zij ook een baard en leefde in een mannenklooster. En dan het wonderlijke verhaal van Agnes, zij moest zich uitkleden tegenover een groot publiek, ze bad tot God en haar haren groeide onmiddellijk tot op de grond om haar naaktheid te bedekken. Christina de Wonderlijke beleefde haar christen zijn zo extreem, lees haar verhaal. En wat te denken van een vliegende heilige: Sint-Cupertino.

 

 

 

 

 

 

Eufrosyne

Geboren in 413 uit welgestelde ouders in Alexandrië in Egypte. Eufrosyne was een zeer knap meisje. Omdat ze op haar elfde jaar haar moeder verloor, dacht haar vader dat het goed zou zijn om haar uit te huwelijken aan een rijke jongen. Maar Eufrosyne wilde geen gezin stichten, ze wilde mediteren en bidden. Ze wilde minder aantrekkelijk zijn dus waste ze zich niet meer. Maar dat hielp niet en ze nam haar intrek in een klooster. Maar daar was ze ook niet veilig voor die jongen. Ze verkleedde zich als man en trad in een mannenklooster. Niemand had enig idee dat ze met een vrouw te maken hadden omdat ze zich jarenlang opsloot in een cel. Ze werd een goede raadgeefster onder de naam n.l. Smaragdus. Zelfs haar vader kwam bij hem (haar) om raad. Vertwijfeld vertelde hij dat zijn dochter al jaren zoek was, of hij (zij) voor haar wilde bidden en haar bij hem terug wilde brengen. Pas op haar sterfbed in het jaar 470 vertelde zij de waarheid omtrent haar identiteit. Een ander verhaal verteld dat ze achterna gezeten werd door wellustige monniken die geloofden dat ze een zeer knappe jonge broeder was, ze werd ontmaskerd door een handtastelijke Vader Abt (zie plaatje) Ze wordt vooral in Griekenland vereerd. Ze wordt afgebeeld met een mannelijk gewaad aan haar voeten, een groene tak, een bloemenkrans en een boek, als een mooie jonge dame. Haar oorspronkelijke  relieken in Beauvais zijn verloren geraakt in de Franse revolutie.

Feestdag 1 Januari

 

 

Wilgefortis

Bijgenaamd de baardheilige. Legendarische heilige, hoofdpersoon van een wijdverbreide legende uit de tweede helft van de 14de eeuw. Wilgefortis is in deze legende een tot het christendom bekeerde dochter van een heidense Portugese koning, die aan een huwelijk met de heidense koning van Sicilië kon ontkomen doordat God bij haar op haar gebed een baard liet groeien. De koning zag af van het huwelijk, maar haar vader was zo boos dat hij haar liet kruisigen. De oudste bronnen kennen de heilige als

Sint-Ontcommere (helper bij kommer) en onder die naam werd zij op talrijke plaatsen in België, Nederland en Duitsland aangeroepen.

Ze wordt afgebeeld als meisje die aan een kruis genageld is, als meisje met baard met een lange jurk, soms draagt ze een kroon vanwege haar koninklijke afkomst, of een doornenkroon, als meisje die haar gouden laars naar een muzikant gooit die voor haar speelde, soms met één blote voet, draagt een gevormd kruis. Haar baard wordt echter in veel voorstellingen weggelaten. Ze wordt aangeroepen tegen liefdesverdriet en bij alle soorten kommer. In de 16e en 17e eeuw stond in Alphen in de parochiekerk een altaar ter ere van de Heilige Ontcommer, dat bezocht werd door gelovigen die er offers achterlieten. Met de legende die aan Wilgefortis verbonden is, is het verhaal van een arme muzikant, die zij haar gouden schoen toewierp toen hij voor haar beeld speelde (zie plaatje).

Feestdag 20 Juli

 

 

 

 

Sint-Galla van Rome

Heilige geboren in 500 in Rome, weduwe, Romeinse edele, geprezen door paus

Sint-Gregorgie 1 de Grote. Dochter van Quintus Aurelius Symmachus, trouwde en was weduwe binnen een jaar. Galla stichtte een klooster en een ziekenhuis op de heuvel van het Vaticaan in Italië. Ze genas een dove jongen en een doofstom meisje door water te zegenen en het water te laten drinken. Ze woonde daar en zorgde voor zieken en armen totdat ze aan kanker overleed. Ze leefde in een cel en genoot hoog aanzien en bewondering voor haar naastenliefde. Om haar schoonheid te beschermen tegen de aandacht van mannen vermomde zij zich als man en kreeg van God een baard. Een engel bracht haar een wonderbaarlijk beeld van Maria in haar cel. Later werden er wonderbaarlijke krachten tegen de pest toegeschreven aan dit beeld. Paus Gregorgie schreef over haar, en Sint-Fulgentius van Ruspe bracht een éloge ter ere van haar. Ze wordt afgebeeld met en zonder baard, omdat men er van uit ging dat het niet kies was om een vrouwelijke heilige met een baard af te beelden.

Patroon van de weduwen. Gestorven 550.

Feestdag 5 Oktober

 

Paula van Avila

14de eeuw, Avila. Paula leidde een heilig leven, ze bad tot God om beschermd te worden tegen de opdringerigheid van een minnaar en werd beloond met een lange baard.

Volgens een verhaal uit de 14de eeuw werd Paula lastig gevallen door een in vervoering geraakte jongeman en ze vluchtte een kerk binnen waar zij om hulp bad. Haar gebed werd meteen verhoord, en, tot grootte afkeer van de jongeman “groeide er snel een baard en een snor” die Paula redde van eerverlies en schande, en van de onmogelijkheid om een leven te leiden in zuiverheid en onschuld.

Feestdag 20 Februari

 

Dit is het enige wat ik tot nu toe van haar heb,

ik zoek meer informatie en de afbeelding van

Paula van Avila.

 

Kan iemand mij dat sturen?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Christina van Sint-Truiden

genaamd de Wonderbare

Latijnse naam met de betekenis "Christen".

(1150 - 1224) Geboren in Brustheim dichtbij Luik, België. Na de dood van haar ouders bleef Christina als 15 jarig meisje achter met twee oudere zusjes. Heilige, heeft tot haar 17de jaar als herderin geleefd. Toen ze ongeveer 22 jaar oud was kreeg ze epileptische aanvallen en leek te zijn gestorven. Volgens de gewoonte werd ze de kerk binnen gedragen in een open kist, waar een requiem mis voor haar was begonnen. Na het Agnus Dei ging ze rechtop in haar kist zitten, zweefde toen naar de balken van de kerk en bleef daar hangen. De kerkgangers vluchten angstig weg, behalve haar oudere zus. Toen de mis was afgelopen vroeg de priester haar naar beneden te komen. Christina vertelde dat ze dood gegaan was, ze had de hel, vagevuur en de hemel bezocht. Ze moest weer terug naar de aarde om te bidden voor de zielen in het vagevuur. Ze was daar heel wat bekende tegengekomen. Daarna leidde ze een leven van strenge boete en vol van mirakelen, eerst op het kasteel van Loon, daarna te Sint-Truiden. Haar levensbeschrijving door Thomas van Cantimpré werd in het Nederlands bewerkt door een zekere broeder Geraert onder de titel Leven van Sinte-Kristinen (14de eeuw). Ze beklom bomen torens en bergen, ze kroop in ovens om aan de geur van zondige mensen te ontkomen. Ze deed van alles om in het extreme te boeten voor het heil van andermans zielen. Ze liep in vodden, bij elkaar gehouden met een tak. Ze leefde bedelend in extreme armoede. Ze zat in een fornuis net zo lang tot de hitte haar te veel werd, ze bleef een week in het koude water van de rivier. Natuurlijk dacht iedereen dat ze gek geworden was. Haar relieken zijn in de kerk van de redemptoristen te Sint-Truiden. Christina wordt afgebeeld als een onverzorgd meisje, zittend op een wiel met slangen daaronder, soms met een slang rond haar pols. Met een slang en een palm. In een bruin habijt met vleugels op haar rug en blote voeten. Patroon van de zondaars, voor een zachte dood, tegen infectieziekten, veeziekte, besmettingen, wanhopige situaties.  Feestdag 24 Juli.

 

 

Jozef van Cupertino

(Cupertino 17 Juni 1603 - Osimo 18 September 1663), Italiaans heilige en mysticus, werd in 1625 lid van de orde der conventuelen en werd, ondanks dat hij niet intelligent was in 1628 priester gewijd. Hij was eerst een lekenbroeder, maar werd weggestuurd omdat hij erg onhandig was en alles uit zijn handen liet vallen. In het klooster La Grottella openbaarden zich zeer opvallende mystieke verschijnselen, zoals levitatie, daarom werd hij "de vliegende heilige" genoemd. Hij kon zich voor lange tijd van de grond opheffen. Regelmatig raakte hij in extase, dan begon hij te zweven en deed voorspellingen, hij hoorde hemelse muziek. Vele mensen zijn hiervan getuige geweest, er werd druk over gesproken. De Inquisitie bevond hem onschuldig aan tovenarij, maar zond hem eerst naar Assisi, later naar afgelegen kloosters om de volkstoeloop te ontgaan: hij aanvaardde alles met grote blijmoedigheid. In 1767 werd hij heilig verklaard. Hij wordt zwevend afgebeeld, in een bruin habijt met of zonder vleugels op zijn rug, zwevend boven een altaar, ook wel als een priester, in de nabijheid van een Mariabeeld, vaak houdt hij een hostie in de hand, met een vinger opgeheven. Patroon van de schoenmakers, bekeerde zondaars, astronauten, luchtreizigers.

Feestdag 18 September

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Agnes

Heilige, geboren in 293, bekeerde zich als meisje tot het christendom. Keizer Diocletianus veroordeelde haar hiervoor tot het bordeel. Toen ze zich moest ontkleden tegenover een groot publiek bad ze tot God en groeide haar haren zo snel dat het als een mantel om haar heen viel. Agnes werd vervolgens veroordeeld tot de vuurdood, maar de vlammen deerde haar niet. Ze werd toen als dertienjarige onder Diocletianus in 304 n.C. onthoofd. De ouders zouden haar begraven hebben aan de Via Nomentana, waar zich vervolgens een catacombe ontwikkelde. Op haar gedenkdag worden hier twee lammeren gewijd, van wier wol het aartsbisschoppelijk pallium wordt vervaardigd. Zij is de patrones van kinderen en jonge meisjes, en wordt afgebeeld met een lam, niet enkel vanwege de betekenis van haar naam. (Agnus = latijns en betekent Lam), maar ook in aansluiting aan de legende, volgens welke zij op de achtste dag na haar dood aan haar ouders verscheen met een sneeuwwit lam aan haar rechterzijde. Ook wordt zij afgebeeld met brandstapel, bloemenkrans, boek zwaard (vanwege onthoofding). Er zijn vele kerken, kloosters, meisjes pensionaten aan haar gewijd. Ze is de schutspatroon van de hoveniers.

In Vlaanderen gaven mannen op Sint-Agnesdag geschenken aan meisjes en vrouwen, dit ging meestal gepaard met een grote kermis en veel eten en drinken. In het noorden van Engeland bestaat een gebruik waarbij een ongehuwd meisje op de vooravond van 21 Januari (feestdag

Sint-Agnes) in één schoen een takje tijm stak, en in de andere een takje rosmarijn, en een takje van elk aan iedere zijde van haar bed. Ze zou dan dromen van haar toekomstige echtgenoot.

Feestdag 21 Januari